YAD ET MƏNİ..
Vəqta ki, keçər bu leyli-zülmət,
İşraq edər əxtəri-həqiqət,
Elm ilə ziyalanar bu millət,
Qalxar bu təəssübü cəhalət,
Surət hamı ruh olar, məani,
Aləm hamı eşq olar, məhəbbət,
Ey dərk edən ol gözəl zəmani,
Qıllam sənə iştə bir vəsiyyət!
Yad et məni, qaibanə yad et!


Abbas Səhhət
ELEGİYA
Ömür gün yoldaşım Fatma xanımın əziz xatirəsinə ithaf edirəm


Nurlana Həşimovanın hekayəsi əsasında Ruhəngiz Hacıyevanın ssenariləşdirdiyi “Qaşıq” filmində hadisələr Azərbaycanın bir kəndində cərəyan edir. Filmin quruluşçu rejissoru Müşfiq Balayevdir.

Bu gündən dünənə uzanan keçmişin bir parçası əks olunan “Qaşıq” adlı qısametrajli bədii filmdə müharibə adlı kabusun insanları bir qaşıq ümidə həsrət qoyduğundan söz açılır.

“Neçə illər ötüb gərəsən, amma sən o qaşıq səslərini unuda bilmirsən...” - Sonda filmin qəhrəmanı Musanın dilindən səslənən bu ifadə ilə müəllif səni başlanğıca götürür. Mənə elə gəlir ki, “Qaşıq” filminin kilid nöqtəsinə açarı burada axtarmaq lazımdır.

Müharibənin üstündən əsrin 3-də biri qədər zaman keçib. Amma onun yaşatdığı vəhşət hələ də yuxularda bizi təqib edir, yaxamızı buraxmır...


Alman façizminə, rasizmə qarşı birgə savaşdığımız müharibənin çoxmillətli sövet ailələrində açdığı yaralar hələ də qapanmayıb. Lakin birgə-bərabərliyin hökm sürdüyü sovet cəmiyyətində -iki uşağın timsalında müəllif bu bərabərliyi pozur. Buna misal ilk baxışdan gözə çarpan uşaqların birinin arıq və digərinin kök olmasıdır. Və ocağında xaşıl bişən ananın “yeməyini yeməyə gəl” çağırışı ilə digər ananın buna susması həmin fikri təsdiqləyir. Müəllifin tamaşaçıya verdiyi mesaj budur.

Qaşıq. Bir evdə-həm də xaşıl olan evdə qaşığın olmaması inandırıcı deyil. Fikrimcə müəllif bilərəkdən tamaşaçının diqqətini istər-istəməz qaşığı bəhanə edib Musaya xaşıl vermək istəməyən Məsmə xalaya yönəldir..

Bəli. Müharibədə hər kəs – necə deyərlər süddən çıxan ağ qaşıq olmayıb. Aralarında Məsmə kimiləri də vardı-deyə razılaşmaq istəsən də...

Burda məntiq pozulur, məncə. Azərbaycan qadını, anasının, daha da irəli getsək, bir tikə loxmasını qonşusuyla, dostu ilə bölməyə tərəddüd etməyən bizi-mənəvi dəyərlərimizi ağır töhmət altında buraxmağa müəllifi vadar edın nədir? Nə demək istəyir?

Azərbaycanlı olaraq müharibənin kimsəsiz buraxdığı başqa millətlərin uşaqlarına sahib çıxan analarımıza qarşı - Məsmənin qoyulması hiddət doğurandır. Yenə beynini bir müəmma qurcalayır. Əcəba Məsmə bizimki deyilmi?

Filmin rejissor isə işi o dövrü əks etdirməsi baxımından uğurlu alınıb. Bizə sovet kinomotoqrafiya məktəbini xatırladır. Rüstəm İbrahimbəyov, Rasim Ocaqov məktəbinin izi görünür. Təbii ki, Gəncə məktəbinin Adil İsgəndərov, Mehdi Məmmədov, Əllədin Abbasov kimi kino karifeylərini də xatırlamaq yerinə düşəndir.

Filmin rejissoru Müşfiq Balayevin bir müddət Rusiyada fəaliyyətini də nəzərə alsaq bu professionallığı naxışlayan cizgilər aydın olur.

Azərbaycanın qərb paytaxtı Gəncə yaxınlığında bir kənd, yay fəsli , bir tərəf daşlıq, digəri saralmış susuz zəmi və tənha uşaq-remarkaya söz yox. Müharibənin yaşatdıqlarını təzadlarla əks etdirən kadrlar sanki sözü sıxışdırır, “səssiz film” təəssüratı yaradır. Personajları dilləndirmədən televiziyanın səsini qısıb filmə səssiz baxsan bir şey qaşırmazsan. Personajlar arasında keçən dialoqları təxmin edə, onların yerinə danışa bilərsən. Yəni bu qədər, amma bəsit deyil.

Olmuş həyat hekayəsi əsasında çəkilən filmdə bütöv bir tarixə baxış, bir nəslin faciəsi yaşanır. Bu əslində obyektivin kiçik pəncərəsindən geniş dünyaya açılmaq istəyinin haqqını verib- deməkdir.

Ssenari qısa mətnində müharibə leksikonu üçün xarakterik olan bütün kəlmələr bu kiçik sənədli-bədii parçada tamlığı ilə əksini tapıb. “Güllə”, “qara kağız”, “ölüm”, “aclıq”, “solğun, miskin həyat...” Bir-birinin ardınca sıralanan kadrlarda bu kabusun vəhşətləri iki uşağın, iki ailənin timsalında – rəngiz şəkildə gözümüz önündə sərgilənir. Bu tabloda yayın günəşi belə həyatın bənizini soldurub ...

Müəllif qanlı-qadalı müharibənin gətirdiyi səfalət, ölüm adlı gerçəklyin fonunda tənha xarabazar evdə uşaqlığı yeyilmiş yaşlı Musanın yaddaşından o illərin silinməməsinin səbəbini tamaşaçının ixtiyarına verir. Bu tipli sonluqlar dünya kinosu təcrübəsində var və düşündürücüdür.

Müharibənin qaşıq səsindəki əsk-sədası bizi hara götürür? Sovetlər dönəmində savaşdığın müharibədə verdiyin itkilərin əvəzində xoşbəxt, firavan həyata qovuşmamaq ümidsizliyinəmi? Yoxsa hər yerə basdırıan gülləylə bir ümidin gömülməsinəmi?

Musa niyə “gedim qaşıq gətirim” - deyil, “Mən qaşıq taparam” deyir. Çünki itirdiyin yerdə hər zaman bir tapmaq ümidi var...

Tünzalə Vəliqızı
Moskva
Rusiya diplomatlarını ABŞ-da hədələməyə başlayıblar
Rusiyanın Talibanı maliyyələşdirib Amerika əsgərlərini Əfqanıstanda öldürməyə çağıran xəbər rus diplomatik korpusu heyətinin həyatını təhlükəyə soxub.

Nyu-York Tayms qəzeti guya ki, Rusiyanın Əfqanıstan yaraqlılarını maliyyyələşdirdiyi xəbər verib. Bundan Vaşinqtondakı sonra ruisyalı diplomatlaırn ünvanına hədələr yaşmağa başlayıb.

AFAQ ŞIXLI -- ANASIZ GÜNLƏRİMİN ŞEİRLƏRİ
ANAMA

[i]Ana, neçə gündür sənsiz qalmışam...
O dünya sənlidir, bu dünya sənsiz.
Səndən olan gündən səndən olmuşam,
Bilməm səninləyəm bu gün, ya sənsiz...
AYSEL ƏHMƏDOVA - “COVİD -19”- “Qırımız Zona”dakı könüllü həkimimizBu günlərdə həkimlər haqqında nə qədər pafoslu danışsan azdır. Onların çalışdığı bugünkü şəraiti müharibə dövrünün səhra hospitallarındakı ilə eyniləşdirmək olar... Həm xilas etmək, həm də özünü qorumaq məcburiyyətindədirlər. Moskvada COVİD-19-un “Qırmızı zona”ında çalışmaq onun kimi.

V.P. Demixov adına şəhər klinik xəstəxanasının həkimi ginekoloq Aysel Əhmədova tam 2 ay- “Qırmızı zona”da xəstəxanalarda çarpayı çatışmayan vaxtda o “cəhənnəmi” anladan yerin” içində olub.
KƏNAN HƏMZƏOĞLU  KULİS.AZ saytına   ETİRAZ ETDİ
FƏTƏLİ XAN XOYSKİ ERNƏNİLƏRƏ GÖRƏ GÖRƏ KÜÇƏDƏ KÜÇƏDƏ GÜLLƏLƏNƏN BAŞ NAZİRDİR, BİZƏ GÖRƏ İSƏ ŞƏHİDDİR!

Tarixi şəxsiyyətlərimizi təqdim və təbliğ edərkən bu mövqedən yanaşmaq lazımdır...
"Zenit"in forvardı Dzyubanı "Tottenxem" almaq istəyir

"Zenit" futbol klubunun oyunçusu Artyom Dzyubanı Joze Maurinyo almaq üçün Stanislav Çerçesova zəng edib. Bu barədə Rusiya yığmasının baş məşqçisi Çerçesovun vəkili Alan Aquzarov xəbər verib.

Vəkil Alan Aquzarov Sport-Ekspress-ə müsahibəsində London "Tettenxem"inin portuqaliyalı baş məşqçisi Joze Maurinyonun Çerçesova zən etdiyini söyləyib. Söhbətin mövzusu "Zenit"in forvardı Artyom Dzyuba olub.
Suriyada Rusiya  polis patrul zirehli maşınını partlatmaq istədilər

Suriyanın şimalında Rusiya hərbi polis- patrul xidmətinə məxsus zirehli avtomobilin yolunda partlayıcı qurğu partlayıb. Ölən və yaralanan yoxdur. Çərşənbə axşamı - İyunun 9-da bu xəbər Suriya tərəfində olan Rusiya barışıq mərkəzindən verilib.
Rusiya XİN : Liviyada  "Vagner" muzdlularının olması xəbəri yalandır
ABŞ Dövlət departamentinin Liviyada özəl hərbi şirkət olan "Vagner' döyüşçülərinin olması iddiası ilə əlaqədar açıqlamaları saxta məlumatlara əsaslanır. Bunu Xarici İşlər Nazirinin müavini Mixail Boqdanov Misirin "Al Ahram" qəzetinə müsahibəsində söyləyib.


Boqdanov qeyd edib ki, bu iddialar general Xəlifə Haftarın əleyhdarlarını dəstəkləyən şübhəli mənbələrə əsaslanır. "Liviyada döyüşdüyü iddia edilən insanlar əslində ölkəmizdən kənara çıxmayıblar" -deyib.

Xatırladaq ki, iyun ayında Türkiyənin Anadolu agentliyi ÇVK "Vaqner"in Liviyada olduğu iddia edildi. Nəşr hərbi şirkətdən olan iki Rusiya vətəndaşının koronavirus xəstəliyinə tutulduğunu yazırdı. Lakin sonradan bunun doğruluğunu təsdiqləyən dəlil göstərilmədi.


YENİSES.RU
Rusiyada işə götürəndə üstünlük  öz vətəndaşlarına veriləcək

Rusiyalı işverənlərə işçi qəbul edəndə- əvvəl evin içi, elə sonra da evin içi - deyirlər. Ucuz işçi qüvvəsi sayılan miqrantlar isə istəyir getsin, istəyir qalsın...
Aktyor Mixayıl Yefremovun törətdiyi avtoqəzada  yaralanan sürücü  ölüb

Ötən gün -İyunun 8-də gecə saatlarında tanınmış aktyor Mixayıl Yefremovun törətdiyi avtomobil qəzasında xəsarət alan digər maşının sürücüsü aparıldığı xəstəxanada keçinib.

Mixayıl Yefremovun qarşı yola çıxaraq vurdu mikroavtobusun sürücüsü çoxsaylı zədə ilə Sklifosovski adına xəstəxanaya çatdırılıb. Həkimlər bütün gecəni onun həyatını xilas etməyə çalışsalar da bu mümkün olmayıb. başından və köks qəfəsindən çoxsaylı zədə alan sürücünun iç orqanlarının qanaxmasını dayandıra bilməyiblər. getdikcə orqanlarının hamısı həyati funksiyasını itirib və yaralı vəfat edib. Bu barədə Sklifosovski adına xəstəxanadan məlumat veriblər.
Xaricdən gələn bağlamaların çatdırılması gecikdirilir-səbəb?
Ruslar Federal Gömrük xidmətinin (FGX) yeni qaydalarnın poçtla göndərilən bağlamaların çatdırılama müddətinin uzadılmasına təsir etdiyindən şikayətləniblər.

Espress -çatdırma xidmətinin müştəriləri bəyan ediblər ki, xaricdən göndərilən bağlamalar əvvəlki vaxtlara nisbətən gecikməyə başlayıb. Bu haqda RBK.ru saytı sosial şəbəkə istifadəçilərinin yazdıqlarına istinadən məlumat verib.
Yeni rubrika: DÜNƏN OXUDUM
Əziz dostlar! Yəqin “dünən”in şərti olduğunu hamınız anladınız. Kitab oxumağın dəbdən düşdüyü bu qaçaqaçlı (evdə otura-otura necə qaçaqaçlı olursa o da bir ayrı məsələ) zamanda yaxın və uzaq keçmişimizdə cəmiyyətin ən vacib məsələlərini bədii dillə ifadə etmiş həmvətənlərimizin fikirlərini bir də yada salmağın faydalı olduğunu düşünərək belə qərara gəldik. Deyirlər cəmiyyət daim inkişafdadır. Etirazımız yoxdur. Fəqət ədiblərimizin yüz il bundan əvvəl dedikləri bir çox fikirlərə qulaq asanda adama elə gəlir ki, bi inkişafın qatarı hardasa bizim yanımızdan keçib, bizi də qatara mindirmək yadından çıxıb. Yeni rubrikanı dahi Üzeyir Hacıbəylinin felyetonu ilə başlamaq qərarına gəldik.

Cəfər Sadıq
TƏRS KÖŞƏ...
Coronovirus illətindən dolayı iki günlük izolyasiya və ərzaq dükanında çörək basabası sosial şəbəkələrdə və ictimaiyyətin qınaq obyektinə çevrildi. Hələ də davam etməkdədəir. Önyarqıların da ən başında bizim millətin, xalqın növbə mədəniyyətsizliyi, paylaşmaq duyğusundam məhrum tərəfləri öncəlik təşkil edir. Mən də sözün düzü ilk olaraq önyarqılarımdan sıyrıla blməmişdim ilk bu videonu izlədiyimdə. Hətta yaponlara belə həsəd aparmışdım güclü sunami zəlzələsi nəticəsində onların göstərdiyi yüksək paylaşım və mədəni davranış tərzlərinə.
O DÜNYA-HƏR KƏSİN ÖZ DÜNYASIDIR!

AFAQ ŞIXLI

O dünya - hər kəsin öz dünyasıdır!

Daha maraqlıdır o dünya mənə!
Orada atam var, anam var mənim.
Orada üzünü görə bilməyib,
Sevə bilmədiyim balam var mənim.

Orada şıx babam, vəfalı nənəm,
Nəslimdən, soyumdan neçə igid var.
Orada bu yurdu vətən eyləyən,
Minlərlə, canından keçən şəhid var.

Orada kimsəni əzməz ki, dövran,
O, gözüdönmüşlər dünyası deyil.
Mənsəbə sığınan, pula tutunan,
Diriykən ölmüşlər dünyası deyil!

Yamana – cəhənnəm, yaxşıya – cənnət,
Həqiqət, ədalət, düz dünyasıdır!
Nə qərib yox orda, nə də ki, qürbət,
O dünya - hər kəsin öz dünyasıdır!



05.06.2020
M Ü Ş F İ Q...
Bu gün Azərbaycan ədəbiyyatının ən nakam və ən çox sevilən şairi Mikayıl Müşfiqin doğum gündür.

Hüseyin Cavid demişkən: - " Müşfiq bir oddur ki, öz-özünü yandıracaq..."

Müşfiq bütün mənalarda od idi,kişilikdə,dosta əhdə vəfada,ləyaqətdə hər şeydə,hər şeydə.Onun H.Cavidə vəfası bir ləyaqət,gözəl əxlaq nümunəsidir.Aşağıdakı xatirə qanınızı donduracaq həyəcandan...

Mikayıl Müşfiq həbs olunmamışdan 2-3 ay öncə Ayna Sultanova Müşfqi öz yanına çağırıb demişdi ki,artıq biz Hüseyn Cavidi itiririk,onu həbs eliyəcəklər,sən onun əleyhinə bir iki yazı yaz səni repressiyadan qurtara bilərik.O zaman otaqda Mikayıl Müşfiq bu sözləri deyir:“ Mənim sağ əlim Cavid əleyhinə bir söz yazsa, sol əlimlə onu baltalayaram”.

Hətta Ayna Sultanova bu hadisədən sonra hönkür-hönkür ağlamışdı.

Bu hadisə Ayna Sultanovanın öz xatirələrində var.

Birdə M.Müşfiqin " Tərtərhes nəğmələri"ndən aşağıdakı misraları paylaşıram:

Bu nə yoldur, daşnaq yolu…
Hər dərəsi qanla dolu,
Nə acıdır bunun adı.
O dənizdən bu dənizə
Deyib çıxdı sinəmizə,
Bir tapdadı, bir doğradı.
Orda dəhşət , burda vəhşət,
Əlində baş, dişində ət,
Tanırsınız o cəlladı.
Nə bağ qaldı, nə də bağban…
Qurşun, ölüm, atəş, duman
Yaxamızı parçaladı.
Bilən bilir, bu zülmətə,
Bu uğursuz fəlakətə
Kim əl çaldı, kim ağladı…


MÜHÜM QEYD.Bu əsərdə ilkin variant " Tanırsınız o cəlladı" olub.Müşfiq burada yüzlərə türkün qanını axıdan erməni qatil Andronik Ozanyanı nəzərdə tutaraq yazıb.Amma Sovet senzurası "cəlladı" sözünü " müsavat"la dəyişdirib ki bu da misraların ruhuna uyğun gəlmir.Çünki dərindən diqqət yetirsəniz görərsiniz ki misralarda şəxsdən,ermənilərin "dənizlərdən dənizlərə" utopiyasından bəhs olunur," Müsavat" partiyasından deyi.
Mərhum gözəl şairimiz Rəfiq Zəka Xəndan da bunun belə olduğunu xatirələrində də vurğulayıb.
Nur içində yat Mikayıl Müşfiq!

Məhəmməd İsrafiloğlu
05.06.2020
Фильм бакинца Исмаила Меликова признан победителем в одной из номинаций в США
Решением жюри 3-го Международного Юго-Восточного регионального кинофестиваля (Southeast Regional Film Festival, Джексонвилль, Флорида, США) короткометражный фильм "UP" ("Свыше", оригинальное название дается на английском языке) бакинца Исмаила Меликова признан сегодня победителем в номинации "Лучший экспериментальный фильм и виртуальная реальность". Исмаил является режиссером, продюсером фильма, а также художником по спецэффектам.
Tarix : 18-08-2013, 03:10
ЭПОХА ДЛИНОЮ В 66 ЛЕТ…
Несколько лет назад, я для себя заново открыла Муслима Магомаева. Главная роль в этом принадлежала моему любимому троюродному брату, очень в тему подарившему мне на 8 марта комплект коллекционных DVD и большую корзину ландышей. Я по сей день задаюсь вопросом, где он смог в начале марта достать мне ландыши (для тех, кто не знает, их сезон наступает в конце мая – начале июня)?! Корзину с цветами я поставила на самое видное место, причем оставалась она там, на удивление, очень долго, ну а диски сразу же принялась смотреть. Конечно, с моей стороны было бы большим невежеством сказать, что я, в свои тогда еще почти 17 лет, не была знакома творчеством этого выдающегося азербайджанского певца и композитора. Мы все выросли на мультфильме «По следам Бременских музыкантов», песня Трубадура «Луч солнца золотого» с детства была у меня на устах, да и до сих пор остается одной из самых любимых. Учитывая то, сколько раз за свою, хотя и недолгую жизнь, я ее слушала, она уже должна была набить мне оскомину, но весь нонсенс заключается в том, что эта песня настолько шикарна, что просто по определению не может надоесть.

Я до сих пор благодарна брату за сей подарок. Подарочная коробка состояла из пяти DVD, которые охватывали самый широкий диапазон творческой деятельности Муслима Магомаева, как во временном периоде (1963-1989 гг.), так и в плане развития его музыкального таланта. В этой подборке можно было найти все самое лучшее из творчества великого Маэстро. В течение всей следующей недели, с удовольствием переслушав как арии на музыку итальянских композиторов, так и эстрадные песни, написанные лучшими советскими авторами, мне захотелось побольше узнать об этом удивительном человеке, но, честно говоря, руки до этого так и не дошли. Мое время захватили учеба, предстоящий день рождения, различного рода хлопоты и заботы, и мысли о Муслиме Магомаеве отошли на задний план.

Спустя семь месяцев это имя снова привлекло мое внимание, но на этот раз сюрприз был не из приятнейших. В Москве 25 октября 2008 года скончался легендарный певец – Муслим Магометович Магомаев. Практически такими надписями пестрили заголовки всех октябрьских газет того года, как печатных, как и электронных.
Как всегда, читая последние новости, я в течение нескольких следующих дней то и дело натыкалась на статьи об этом великом человеке, каждый раз прочитывая их от начала до конца.

Как бы трагично, а быть может даже иронично, это не звучало, но я начала интересоваться жизнью Муслима Магомаева именно со дня его смерти.

Писали газеты практически все одно и то же, в большинстве своем описывая биографию Магомаева, но иногда в сотнях одинаковых строк мелькали моменты, на которых мое внимание останавливалось:
«Это был певец той классической эстрады - не только советской, но и эстрады мирового уровня - к которой принадлежали такие артисты как Френк Синатра, Ив Монтан».

«Успешно выступая и за границей, в Советском Союзе 1960-1970-х годов Магомаев добился какой-то совершенно ненормальной славы. Поклонение Магомаеву – истерия, распространявшаяся как эпидемия по всему Советскому Союзу». (Газета «Время Новостей» N°199 от 27 октября 2008 г.)

«Муслим Магометович всю свою взрослую жизнь был заядлым курильщиком. Удивительно, что табак не нанёс никакого вреда его замечательному голосу». "Перевернута еще одна очень яркая страница в истории отечественного искусства. Ведь Муслим был удивительным артистом и человеком, с которым всегда было приятно общаться и дружить, и который украсил своим пением многонациональную советскую культуру", - сказал Иосиф Кобзон. (Газета «Коммерсантъ-Online» от 25.10.2008 г.)

Больше всего мне понравились слова, прочитанные на сайте информационного агентства «Интерфакс»: «Муслим Магомаев олицетворял собой целую эпоху». Да, вместе с Магомаевым ушла эпоха… эпоха, продлившаяся ровно 66 лет.

Всесоюзная известность пришла к Магомаеву в 1962 г., а решение остановить творческую деятельность – в 1998 г. За этот отрезок времени в 36 лет Муслим Магомаев добился немыслимой популярности и стал кумиром миллионов. Его неповторимый голос вкупе с невероятным обаянием, артистизмом и удивительно притягательной внешностью покорили не одно поколение слушателей.

Родившийся 17 августа 1942 года в семье театрального художника Магомета Магомаева и драматической актрисы Айшет Магомаевой, Муслим, с детства был очень одаренным ребенком. Союз двух творческих людей не мог не породить такой талант. Сам он в своей книге писал так: «От нее у меня голос, от Магомаевых — музыкальность».
Именно его книга, под названием «Любовь моя – мелодия», прочитанная в октябре 2008 года, помогла мне раскрыть для себя сущность Магомаева, увидеть жизнь артиста его же глазами. Позднее я еще пару раз перечитывала ее, каждый раз раскрывая для себя все новые стороны этого неповторимого и удивительно многогранного человека.
Муслим и правда с детства был очень музыкальным: «Первую мелодию я сочинил в пять лет. И запомнил ее на всю жизнь. Впоследствии мы с поэтом Анатолием Гороховым сделали из нее песню «Соловьиный час»» или «Если мне надоедала муштра или чужая музыка, я сочинял свою», - писал он.

Способностью сочинять музыку он пошел в деда, в честь которого и был назван. Муслим Магомаев-старший был прекраснейшим композитором и вместе с Узеиром Гаджибековым являлся основоположником азербайджанской классической музыки. Именно его имя по сей день носит Азербайджанская Государственная Филармония.
Помимо наследственности, на раскрытие таланта человека влияет и атмосфера, в которой он растет. Магомаев вырос в одном из самых музыкальных городов мира – Баку. Сам он всегда считал себя исключительно азербайджанцем… азербайджанцем, у которого было две родины. Да, у Муслима Магомаева, так же как и у меня и у многих моих соотечественников было две родины. Ведь родина – это не только то место, где ты родился или вырос, но и страна, в которой ты в последующем проживаешь свою жизнь. Магомаев всегда говорил: «Я горжусь своей родиной и люблю ее... Всю жизнь я раздваивался в этой своей любви: говорил, что Азербайджан — мой отец, а Россия — мать. Появившись на свет, получив хорошее образование, сделав первые шаги в своей профессии на прекрасной земле, земле великих Низами, Хагани, Вургуна, Гаджибекова, Бюль-Бюля, Ниязи, Караева, Бейбутова, Амирова — список можно продолжать, — я очень молодым приехал в Москву. И она вмиг сделала меня известным всему Советскому Союзу, открыла передо мной огромные горизонты, окружила любовью». И я полностью солидарна с ним. Азербайджан – это родина великих поэтов, писателей, композиторов и певцов, но не менее великих людей взрастила, не менее великим людям раскрыла свои объятия и Россия. Но, несмотря на всю любовь к Москве, Магомаев в душе всегда оставался Бакинцем. «Во всех афишах меня представляли как азербайджанского певца», - писал он.

Говоря о музыкальной атмосфере нельзя не упомянуть тот факт, что на одном этаже с Магомаевыми в большом доме, который в Баку называли «домом артистов», жила живая легенда – известный азербайджанский певец Бюль-Бюль. Их квартиры были смежными, и Муслиму часто было слышно, как тот распевался.

Еще в школе Муслим отличался от остальных одноклассников своим прекрасным пением, благодаря которому в столь юные годы был назван вторым Рашидом Бейбутовым. В школьном хоре он был запевалой и даже выступал на школьном концерте в зале Бакинской консерватории с «Песней нефтяников Каспия» Кара Караева. Много лет спустя, будучи уже профессиональным певцом, Магомаев снова пел ее, но уже на правительственных концертах.
Постепенно скрывать свой удивительный голос и любовь к пению юному Магомаеву становилось все труднее. Именно поэтому вместе с несколькими друзьями он в свое время организовал тайное общество меломанов. Члены общества собирались вместе и слушали записи Лолиты Торрес, Элвиса Пресли и других выдающихся певцов, чьи прекрасные композиции на тот момент считались «легкой музыкой». Как пишет сам автор: «Постепенно от прослушивания мы перешли к практике. Уже тогда у меня началось как бы раздвоение в моих музыкальных пристрастиях: я любил и классику, и джаз, эстрадную музыку».

У Муслима был настолько звонкий и яркий голос, что в музыкальном училище педагог по вокалу часто хвалился перед другими студентами, говоря: «У Магомаева с закрытым ртом звучит лучше, чем у вас с открытым».
Как говорится, все тайное рано или поздно становится явным, и талант Муслима Магомаева было бы невозможно долго скрывать.

Так юный Муслим Магомаев стал известен уже в девятнадцать лет после участия во Всемирном фестивале в Хельсинки. Переломным годом в его биографии стал 1963 год. В марте этого года в Москве проходила Декада культуры и искусства Азербайджана. Магомаев участвовал в концертах, которые проходили в самом Кремлевском дворце съездов. Именно той весной Москва раскрыла для себя талант выдающегося азербайджанского исполнителя. На последнем концерте, не скрывая своих чувств, министр культуры Екатерина Алексеевна Фурцева гордо воскликнула: «Наконец-то у нас появился настоящий баритон. Баритон!»

Вторым важным периодом жизни, благотворно повлиявшем на творчество Маэстро, стала стажировка в середине 60-х годов в Миланском театре «Ла Скала».

После стажировки на родине бельканто, музыканту выпала честь выступать во Франции на сцене знаменитого театра «Олимпия». Позднее о его выступлении газета «Русская мысль» писала: «Молодой певец Муслим Магомаев прислан из Баку и представляет собой Азербайджан. Он выступает последним номером, и публика не хочет его отпускать, устраивает ему более чем заслуженную овацию... Но когда Магомаев исключительным по красоте баритоном поет арию Фигаро по-итальянски, с прекрасной дикцией, отличным произношением и соответствующей живостью, публика буквально начинает бесноваться…».

Спустя три года в 1969 году артисту снова посчастливилось оказаться во Франции, на этот раз в Каннах, где проходил Международный фестиваль грамзаписи и музыкальных изданий – МИДЕМ. Наш исполнитель участвовал в данном конкурсе по разделу «Эстрадная музыка». Пластинки Магомаева, которые разошлись неслыханным тиражом в четыре с половиной миллиона экземпляров, принесли ему в Каннах победу и первый «золотой диск». Позднее, в начале 1970 года он получил свой второй «золотой диск».

В 1973 году Муслим Магомаев, в возрасте всего лишь 31 года, стал Народным артистом Советского Союза...
Муслим Магомаев был невероятно скромным, чистым, честным и искренним человеком. Он никогда не гнался за славой, и, несмотря на то, что его восхитительный баритон покорил сердца миллионов людей, как в СССР, так и за его пределами, эта неимоверная популярность не смогла его испортить.

Будучи любим в каждом уголке Советского союза, душой он все же оставался верен родному Баку. Сам он всегда говорил: «Никогда — ни в худшие, ни в лучшие свои времена — от Азербайджана я не отрекался».
Муслим Магомаев был разносторонним человеком: он был и певцом, и актером, и поэтом, и композитором, и даже художником. Он был многогранен.

Арно Бабаджанян, композитор, народный артист СССР и некогда близкий друг Магомаева, вспоминал о нем так: "Как известно, песни состоят из трех компонентов: композитора, поэта и исполнителя. Но Муслима смело и по праву можно назвать соавтором и композитора, и поэта». Я сказала «некогда», потому что всему рано или поздно приходит конец.
Песни Арно Бабаджаняна, которые в свое время пел Муслим Магомаев, что уж скрывать, всегда восхищали публику. Их дружба началась в те далекие 60-е, когда никаких межнациональных противоречий между народами не существовало. И именно в те славные времена эти два выдающихся представителя двух ныне враждующих народов радовали публику, как своей дружбой, так и прекрасными произведениями. Но, время шло, а люди со временем меняются.… И в какой-то момент Арно решил продвинуть своего сына, который, хотя и не был полностью бесталанным человеком, но, давайте уж смотреть правде в глаза, ему с его вокальными способностями до Муслима было как до луны пешком. Но когда это останавливало отцов…

Вот так вот, можно сказать банально, разрушился некогда успешный творческий союз и Бабаджанян перестал писать для Магомаева. Помимо этого, «близкий» друг дал интервью для некой газеты, в котором рассказал про свою жизнь и творчество. И все бы ничего, но, как вспоминал сам Муслим: «На вопрос: кто ему близок из певцов, исполняющих его песни, перечислил всех (от Кобзона до совершенно незнакомых имен). Всех, кроме меня». Думаю, именно это интервью можно считать окончательной точкой, поставленной в их многолетней дружбе. В своей книге в главе «Друзей моих прекрасные черты», автор писал: «Есть такой оптический обман чувств: сегодня ты называешь кого-то другом, а завтра...». Видимо и дружба с Арно Бабаджаняном была очередным обманом чувств, но, как бы то ни было, Магомаев всегда очень уважительно отзывался о своем некогда близком друге.

Думаю, невозможно в небольшой статье полностью рассказать о Муслиме Магомаеве. Его жизнь, творчество и достижения попросту не умещаются в столь узкие рамки. Нельзя в двух словах описать целую эпоху, которую олицетворял собой этот элегантный оперный и эстрадный певец с царственной осанкой и бархатным баритоном, укравший сердца миллионов слушателей. Именно таким он запомнился своим поклонникам, оставив сцену в возрасте 56 лет, будучи на пике своей славы.

В этом году Муслиму Магомаеву исполнился бы 71 год.
17 августа в день рождения легендарного исполнителя почитатели его таланта возложат цветы к памятнику певца, который находится в сквере на пересечении Елисеевского и Вознесенского переулков недалеко от дома, где жил Магомаев.

Нилуфер А.Шихлы
Москва.




Baxış: 4534 | Bölmə: Mədəniyyət
Fikirler
Xəbər lenti
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ən çox oxunanlar
Sorğu
suali daxil et

cavab 1
cavab 2
cavab 3
cavab4

Müəllif hüquqları qorunur.
Yenises.ru-nun məlumatlarından istifadə etdikdə istinad mütləqdir.
Copyright 2012 yenises.ru. Powered by Dara ( DaDaSHoV)
Рейтинг@Mail.ru