К МАТЕРЯМ ВСЕГО МИРА!
ОБРАЩЕНИЕ

В связи с последними событиями в мирном городе Гянджа, и других, не входящих в зону боевых действий населенных пунктах Республики Азербайджан, мы – азербайджанские женщины, призываем матерей всего мира поднять свой голос в защиту прав мирного населения и детей, подвергшихся агрессии со стороны вооруженных сил республики Армения!
Президенту России В. В. Путину!
Многоуважаемый Владимир Владимирович! Мне 61 год. Педагог, доктор филологических наук. Больше 40 лет своей жизни посвятил изучению и пропаганде русского языка, русской литературы и культуры, и сейчас продолжаю это дело. Вы прекрасно знаете, каково в принципе отношение и сегодня в Азербайджане к русским и к другим национальностям. Мы никогда их не считали чужими, это наши полноправные братья и сёстры. Мультикультурализм и толерантность - это характерные компоненты азербайджанской политики. Азербайджан никогда не хотел и сейчас не хочет войны, однако 30-летнее сохранение наших земель под аккупацией Арменией, невыносимая жизнь больше одного миллиона беженцев из тех территорий, равнодушное отношение к этому международных организаций, непризнание принятых ООН резолюций по этому вопросу Арменией, последние провокации Армении не в Карабахе, а в приграничных с ней районах, смерть множества военных и мирных людей переполнили чашу терпения Азербайджана и заставили его встать на защиту своей Родины, начать контрнаступление и освободить свои земли от агрессоров.

В ответ на это сегодня вместо того чтобы сражаться по-мужски на поле боя с нашими военными, вооруженные силы Армении подвергают ракетному обстрелу города и деревни Азербайджана, погибают мирные люди, невинные дети, женщины, старики, сотни раненых. Зачем всё это, за что умирают люди? Владимир Владимирович, вы прекрасно знаете, на чьей стороне справедливость,истина! Вы можете остановить эту войну, вы хорошо знаете, что руководство Армении Вас, Россию хочет привлечь к этой войне. Тогда начнётся, чёрт знает что. Пусть Армения выполнит резолюции ООН! Пусть срочно выйдут из нашего Карабаха! Ведь и без того мы дали им очень много из своих земель. Пусть живут там на здоровье!. Им не жалко своего народа, ведь их и так мало, а понесли уже много тысяч жертв. Владимир Владимирович, пожалуйста, скажите им, чтобы они бросили оружие и вернулись к нормальной человеческой жизни. Всё зависит от вас.

С уважением: Валех Насибов.
Ermənistan ordusu Gəncə şəhərini raket atəşinə tutdu-FOTOLAR

Ermənilər "rica etdikləri" atəşkəsi Gəncəyə raket atmaqla pozdular. Ölən və yaralananlar var. Xəsarət alanlar arasında körpələrin də olduğu kadrlarda görünür. Xəbəri gecə boyunca canlı olaraq Türkiyənin Tv 100 telekanalı yayımlayıb.

Oktyabrın 9-10 tarixində Moskvada keçirilən 12 saatlıq üçtərəfli danışıqların nəticələrinə görə insani atəşkəsə qərar verildiyi bildirilmişdi. Lakin Ermənistan saat 12::00-da başlanan atəşkəs rejiminə riayət etmək bir yana, oktyabrın 11-də təxminən gecə saat 02:00 radələrində Azərbaycanın ikinci böyük şəhəri olan Gəncəyə atılan raket lə bu anlaşmanı pozdu.
Xəttin o başında Azərbaycan var"- Azərbaycan jurnalistlərindən dünyaya-Eksklüziv
Sentyabrın 27-də Qarabağda başlana oyanış, toprpaqlarımızın işğaldan azad olunmasına start verildi. Və artıq o gündən bu günə neçə-neçə qələbə xəbərlərinə imza atıldı. Yenises.ru (baş redaktoru Tünzalə Vəliqızı) Mbalaye media Groupla (rəhbəri Müşfiq Balayev) birgə bu tarixi sınaq dövründə ordumuzla birgə çiyin-çiyinə informasiya cəbhəsində vuruşan jurnalsitlər olaraq həmrəyliyimizi bir daha göstərmək istədik.
Belə bir layihəyə imza atdıq!

Yenises.ru və Mbalayev Media Groupun ortaq işi- “Xəttin o başında Azərbaycan var!-deyərək
Ali baş komandanımızın yanındayıq!

Qarabağ Bizimdir! Qarabağ Azərbaycandır!

Bizim üçün hər zaman XƏTTİN O BAŞINDA AZƏRBAYCAN VAR!

Tünzalə Vəliqızı
04.10.2020
Millil Məclisin  sabiq deputatı Aydın  Abbasov  Orduya Yardım Fonduna vəsait köçürtdü-Eksklüziv
Aydın Abbasov Azərbaycan prezidenti İlham Əliyevin !Silahlı Qüvvələrin Yardım Fonduna dəstək” çağırışına qoşulub. Cənab prezidentin dolayısı “kimin hansı tərəfdə olduğunu göstərmək vaxtıdır” –deyə “dostun düşmənin ayırd edildiyi məqamda” o, da tərəfini bəlli edib. Aydın Abbasov xalqının, dövlətnin və onun prezidentinin yanında olduğunu Silahlı Qüvvələrin yardım Fonduna şəxsi vəsaitindən 10 min manat ayırmaqla göstərib.

Qeyd edək ki, Azərbaycan prezidenti İlham Əliyev sentyabrın 27-dən başlanan hərbi əməliyyatlarla bağlı sərt və qəti duruş ortaya qoyaraq, qələbəyə qədər getmək fikrini dəfələrlə səsləndirib. Eyni zamanda Ali baş komandanımız “İndi əsl həqiqət zamandır? Bəs sən kimin tərəfindəsən? Həqiqətin, yoxsa yalanın? Dostun, yoxsa düşmənin? Mən, mənim xalqım və bizim hamımız üçün həqiqət məqamıdır”- çağırışıyla bütün dünyadakı soydaşlarımıza səslənmişdi.

Bizə daxil olan məlumata görə Silahlı Qüvvələrin Yardım Fonduna vəsait göndərənlər arasında sabiq millət vəkili Aydın Abbasov da var.

Xəbəri dəqiqləşdirmək məqsdəiylə Aydın Abbasova müraciət etdiyimizdə o, bunu belə cavablandırdı:

“Harada yaşamasından, fəaliyyətindən və maddi durumundan asılı olmayaraq, prezidentimizin “Bu gün kimin dost, kimin düşmən olduğunun, həqiqətin, yoxsa yalanın- hansının tərəfində durduğunun müəyyən edilməsi vaxtıdır” ismarıcına azərbaycanlı olan kimsə biganə qala bilməz, qalmamalıdır! Torpaqlarımızın düşmən işğalından azad edilməsi, qələbəni yaxınlaşdırmaq yolunda hər birimiz bütün vasitələrlə dövlətimizin yanında olmalıyıq. Susmaq və ya neytral mövqe tutmaq zamanı deyil!”

Aydın Abbasov əslində-“Vətənə kömək isə müxtəlif formalarda - bizi qələbəyə aparan yolda fədakarlıqla döyüşən Silahlı Qüvvələrimizin Yardım fonduna pul vəsaiti köçürməklə də etmək olar”-deyə yardımının gizli qalmasını istədiyini də bildirdi.

“Bir yandan da düşünürəm ki, bu səpkili xəbərlər başqalarını da adekvat addım atmağa ruhlandırar. Biz milyonlarla insanıq və hesab edirəm ki, dəyərindın asılı olmayaraq (bu az da, çox da ola bilər-A.Abbasov) hər birimizin etdiyi yardım ordumuza əlavə dəstəkdir. Və biz hamımız ordumuzun Qələbə çalacağına inanırıq!”

Sonunda Aydın Abbasov onu da əlavə etdi ki, bir qardaşım iyul hadisələrindən sonra könüllü olaraq orduda xidmət etmək üçün müraciət edib. “Digər iki qardaşlarımla birgə Qarabağ uğrunda savaşlarda Milli Ordumuzun sıralarında vuruşmağa biz də hazırıq!”

Tünüzalə Vəliqızı, Moskva
02.10.2020


Daxıldakı  Qəpiklər
Özünün yox, əməlinin şəklini qoydum bu yazıya. Və bir də DAXILDAKI qəpiklərdən daha dəyərli DAXİLİNDƏ topladığını. Uşaqları müdrikləşdirən məqamın tablosu qarşınızda.

Açmasını açacaq əməlin adına nə deyirsiz, Siz deyin. Mən bunları yaza bildim.
Yaxın dəqiqələrdə İlham Əliyevin xalqa müraciəti gözlənilir
Bu günün səhəri işğal olunmuş Daqlıq Qarabağ istiqamətində bütün cəbhəboyu erməniərin hücum etməsi və Azərbaycan ordusunun buna cavab olaraq genişmiqyası hərbi əməliyyatlara başlaması xəbəri ilə açıldı. Cəbhədən qaynar xəbərlər gəlməkdə davam edir.

Azərbaycan Respublikası prezidenti, Ali Baş Komandan İlham Əliyev yaxın dəqiqələrdə xalqa müraciət edəcək.
Qondarma  Dağlıq Qarabagda ermənilər hərbi vəziyyət  elan etdi
Rusiyanın TASS agentliyinin verdiyi məlumata istinadən bütün rus media qurumları qondarma sözü yazmağa tənəzzül etmədən Dağlıq Qarabağ hökümətinin hərbi vəziyyət elan etdiyi xəbərini verir.

Azərbaycanda rusdilli təhsil: gerçəklik, yoxsa eyforiya?

Hər bir dövlətin istər siyasi, istərsə də sosial-iqtisadi və strateji gücünün təməlində elm və təhsil sisteminin nə dərəcədə mükəmməl və rəqabət dayanıqlılığı durur. Təbii ki, bu dayanıqlılıq bir tərəfdən təhsilin keyfiyyəti ilə xarakterizə olunursa, digər tərəfdən öz milliliyini, ənənəviliyini qorumaqla ölkəni yad mədəniyyət və ideologiyalardan hifz etməlidir.

Məlumdur ki, yüzillər boyu ölkəmizdə yerli mədəniyyət və elm-təhsil sistemi ilə gəlmə mədəniyyətlər və təhsil institutları arasında ciddi rəqabət olub, nəticə etibarı ilə yerli mədəni dəyərlərimiz və təhsil sistemimiz üstünlüyünü və ənənəviliyin qoruyub saxlayıb. İki yüz illik bir müddətdə Azərbaycanda mövcud olan və öz mövcudluğunu israrla qorumağa çalışan rus təhsil sistemi bu gün də yerli və milli mahiyyətli təhsil sistemimiz ilə açıq rəqabət müstəvisindədir.

Məlumdur ki, zaman-zaman gündəmə gətirilən, Azərbaycanda mövcud olan rus məktəbləri "problemi" son günlər yenidən aktual müzakirə mövzusuna çevrilib. Bu məsələ ilə bağlı cəmiyyətimizdə birmənalı fikir yoxdur. Bir qrup insanlar ölkəmizdə çoxsaylı rus məktəblərinin mövcudluğunu müstəqil dövlətçilik prinsiplərinə zidd hesab edərək bunu milli təhsil sisteminə, ana dilinə, milli məfkurəmizin formalaşmasına ciddi problem və alternativ hesab edir, bu məktəblərin bağlanmasının vacib olduğunu vurğulayırlar. Digər kəsim insanlar isə rus məktəblərinin bağlanacağı təqdirdə təhsil sistemində keyfiyyət səviyyəsinin aşağı düşəcəyini, cəmiyyətimizin dünyaya inteqrasiya baxımından mənfi tendensiyalarla üzləşəcəyini vurğulayaraq bu təşəbbüslərin yolverilməz olduğunu əsaslandırmağa çalışırlar. Hətta bu istiqamətin tərəfdarları bölgədə mövcud olan geosiyasi vəziyyətin dövlətçiliyimizə təhdidlər yaradacağını da qeyd etməkdən çəkinmirlər.

İlk növbədə qeyd edək ki, Azərbaycanda rus məktəblərinin fəaliyyətə başlaması XIX əsrin 30-cu illərinə təsadüf edir. Sovet imperiyası dövründə isə Azərbaycan təhsili çoxəsrlik tarixə malik olan ənənəvi təhsildən məhrum edilib, rus təhsil sistemi əsasında formalaşıb, rusdilli məktəblərin sayı isə daha da çoxalıb.

Müstəqilliyimizin ilk dövrlərində Azərbaycan cəmiyyətində milli şüurun oyanışı, milli-mənəvi dəyərlərə qayıdış, təhsil sisteminin yenidən milli əsaslar üzərində qurulması və inkişafı istiqamətində atılan addımlar, rus təhsil sistemini və rus məktəblərinin perspektivliyini arxa plana keçirdi. Həmçinin, Azərbaycan təhsil sisteminin qərbyönümlü istiqamətdə inkişaf meylləri və yeni təhsil çalarlarının meydana gəlməsi sovet təhsil sistemindən imtinanı daha da sürətləndirdi.

Müasir şəraitdə istər qərb, istərsə də ənənəvi rus təhsil siteminin müsbət dəyərlərindən bəhrələnərək milli təhsil sistemini inkişaf etdirməyə çalışan cəmiyyətimiz üçün ölkəmizdə mövcud olan əcnəbi, xüsusilə də rus məktəblərinin təhsil sistemində neqativ və ya pozitiv rol oynaması öz aktuallığını saxlamaqdadır.

Məlumdur ki, dünyada mövcud olan müstəqil dövlətlərdə əsas təhsil sistemi aparıcı etnosun milli təhsil dəyərləri əsasında formalaşır və tədris prosesi bu etnosun rəsmi dövlət dilində həyata keçirilir. Bu dövlətlərdə yaşayan milli azlıqlara isə öz dillərində təhsil almaq üçün hüquqi əsaslarla təsbit olunmuş təhsil imkanları yaradılır. Mövcud dünya standartlarına uyğun olaraq Azərbaycanda da təhsil sistemi və təhsil prosesi bu meyarlar əsasında fəaliyyət göstərməkdədir. Ölkəmizdə təhsil sistemi ənənəvi milli dəyərələr üzərində qurulmuş, milli azlıqlara isə Konstitusiyamızda təsbit olunmuş təhsil hüququndan istifadə edərək təhsil alma imkanları yaradılmışdır. Bu siyasi və hüquqi təsbitləri mövcud statistik rəqəmlərlə əsaslandırmağa çalışaq.

İlk növbədə qeyd edək ki, Azərbaycanda mövcud olan təhsil sistemi haqqında geniş şəkildə təhlil aparmaq üçün müvafiq dövlət qurumlarının açıqladığı statistik rəqəmlər olduqca məhdud və yetərsizdir. Buna baxmayaraq, təhsil qurumlarının nümayəndələrinin mətbuata verdiyi rəsmi açıqlamalar, müstəqil təhsil ekspertlərinin apardığı təhlillər, KİV vasitəsilə əldə edilən rəsmi qaynaqlı məlumatlar əsasında ümumi mənzərəni canlandırmaq mümkündür.

2019-2020-ci il rəsmi məlumatlarına görə, Azərbaycanda cəmi 4443 sayda orta məktəb (bəzi məlumatlara görə isə 4472) vardır. Respublika üzrə 314 məktəbdə tədris Azərbaycan və rus dillərində, 1 məktəbdə isə Azərbaycan, rus və gürcü dilində aparılır. Bundan əlavə, respublika üzrə tədrisi yalnız rus dilində olan 15 ümumtəhsil məktəbi fəaliyyət göstərməkdədir. Ümumilikdə Azərbaycanda Bakı şəhəri də daxil olmaqla 340 məktəbdə rus dilində tədris aparılır. Ümumilikdə bu məktəblərdə 95-100 min şagird rus dilində təhsil alır.

Məlumdur ki, Azərbaycnda 120 min nəfər rus mənşəli vətəndaş yaşayır. Nəzərə alsaq ki, ölkəmizdə 10 milyondan bir az artıq əhali mövcuddur, ümumtəhsil məktəblərinin say dinamikasına görə rus mənşəli vətəndaşlarımızın təhsil hüququnun tamamilə təmin olunması üçün 44-50 rus məktəbi yetərlidir. Həmçinin, azərbaycanlı vətəndaşlarımızın müəyyən hissəsi rus təhsilli olduğu üçün onların övladlarının təhsil hüququnun təmin olunması da olduqca vacib məsələlərdən biridir. Çünki Respublikamızın Ali Qanununa görə hansı dildə danışmasından asılı olmayaraq bütün şəxslər təhsil hüququ ilə təmin olunmalıdırlar. Bu meyardan çıxış edərək, rusdilli vətəndaşlarımızın təsil alma imkanlarını məhdudlaşdırmaq yolverilməz və qanundan kənar haldır.

Diqqətə alanda ki, Azərbaycanda təqribən 350-400 min əslən azərbaycanlı, ancaq rusdilli olan vətəndaş var və onların övladlarının təhsil hüququnu təmin etmək üçün orta məktəblərin ümumi say dinamikasına görə bölgü aparsaq, 150 rus məktəbinin yetərli olduğu qənaətinə gəlmək mümkündür. Ümumilikdə ölkədə rus mənşəli və rus təhsilli azərbaycanlı ailələrin övladlarının rus dilində təhsil alması üçün 200 rus məktəbinin fəaliyyəti yetərlidir.

Mövcud statistik rəqəmlərə baxdığımızda ölkəmizdə fəaliyyət göstərən rus məktəblərinin sayı mövcud rusdilli əhalinin tələbatından ən azı 140 məktəb artıqdır. Məlumdur ki, bu məktəblərin şagirdlərlə təmin olunması Azərbaycan təhsilli ailələrin övladları hesabına həyata keçirilir.

Azərbaycan cəmiyyətində formalaşan ümumi fikrə görə, rus məktəblərində təhsilin keyfiyyəti, ümumi mədəni dünyagörüşü Azərbaycan məktəblərindən üstündür. Bu amil Azərbaycan təhsilli ailələrin öz övladlarını rus məktəblərində oxumağa stimullaşdıran amillər kimi dəyərləndirilə bilər. Bu fikrin nə dərəcədə doğru və ya yanlış olduğunu dəqiqləşdirmək üçün statistik rəqəmlərə müraciət edək.

Dövlət İmtahan Mərkəzinin 2020-ci il qəbul prosesinin yekunları ilə bağlı açıqladığı ilkin nəticələrə görə, bu il ali məktəblərə qəbul üçün I-IV qruplar üzrə sənəd verən 71224 abituriyentin 65194-ü Azərbaycan, 6030-u isə rus məktəblərinin məzunları olub. Rus məktəblərini bitirən məzunlardan I qrup üzrə sənəd verən 2479 abituriyentdən 200 keçid balından yuxarı nəticə göstərən məzunların sayı 908 nəfərdir (36,6 faiz). II qrup üzrə, 1343 abituriyentdən 600 nəfər (44,7 faiz), III qrup üzrə 1561 abituriyentdən 853 (54, 7 faiz), IV qrup üzrə 642 abituriyentdən 372 nəfər (58 faiz) keçid balı toplayaraq Ali məktəblərə qəbul olmaq üçün imkan əldə etmişlər. Analoji olaraq bu nəticə Azərbaycan bölmələrində - I qrup üzrə 27750 abituriyentdən 9435 (34 faiz), II qrup üzrə 13773 abituriyentdən 5769 (41,9 faiz), III qrup üzrə 20604 abituriyentdən 12560 (60,9 faiz), IV qrup üzrə 4410 abituriyentdən 3269 (74, 1 faiz) nəfər şəklində olub.

Ümumilikdə isə qəbul prosesində azərbaycan bölməsində 65194 abituriyentdən 31033-ü (47,6 faiz) ali məktəblərdə tələbə adını qazanmaq imkanı əldə etdiyi halda, rus bölməsində bu rəqəm 6030 məzundan 2733 (45,3 faiz) nəfərin tələbə adına layiq olduğunu göstərir.

Bu statistik rəqəmlərə baxdığımızda rus bölməsini bitirən məzunların Azərbaycan bölməsini bitirən məzunlardan daha üstün təhsilli olması fikri özünü doğrultmur.

Rus məktəblərində təhsil keyfiyyətinin Azərbaycan bölmələrindən üstünlüyünü digər statistik məlumatlar da təsdiq etmir. Belə ki, bu il 200 baldan yuxarı keçid balı toplayan abituriyentlərdən 600 ballıq şkalanı keçənlərin sayı Azərbaycan bölməsi üzrə 1644 nəfər (5,3 faiz) olduğu halda, rus bölməsində bu say cəmi 133 nəfər (4,9 faiz) olub.

Qeyd edilən bu statistik rəqəmlər onu göstərir ki, rus bölmələrində təhsilin keyfiyyətinin daha da yüksək olması ilə bağlı cəmiyyət arasında mövcud olan eyforiya öz təsdiqini tapmır. Yəni ümumilikdə hər il təqribən rus dilində təhsil alan 6030 nəfər məzundan 2733 nəfəri (45,3 faiz) ali məktəblərə qəbul şansı qazansa da, lakin 3297 nəfər (54,7 faiz) bu imkandan məhrum olaraq sadəcə rus dilini bilən sıravi topluma çevrilir. Beləliklə, bu şəxslər uzun illər boyu ali təhsilli rus "intelligenti" olmaq arzusunu gerçəyə çevirmək imkanından məhrum olurlar. Sadəcə 11 illik rus təhsili prosesində ən yaxşı halda rus dilini öyrənməklə kifayətlənirlər.

Digər tərəfdən ümumi statistik rəqəmlərdən məlum olur ki, hər il Ali məktəblərin eyni ixtisasına Azərbaycan bölməsinin məzunlarından tələb olunan qəbul balları, rus bölməsi abituriyentlərindən tələb olunan ballardan nəzərəçarpacaq dərəcədə yüksəkdir. (Məsələn, BDU hüquq ixtisasında ödənişli əsaslarla Azərbaycan bölməsinin abituriyentləri üçün keçid balı 568 olduğu halda, rus bölməsi üçün 494-ə bərabərdir və s.) Bu isə bütün tələbələrin bərabər şəkildə təhsil almaq hüququna və ədalətlilik prinsipinə kölgə salır. Digər tərəfdən bu fakt azərbaycan təhsilli ailələrin öz övladlarını kütləvi şəkildə rus məktəblərində oxutdurmaq həvəsini stimullaşdırır.

Yuxarıda qeyd olunan statistik rəqəmlərin verdiyi məlumatlar əsasında aparılan təhlildən bu qənaətə gəlmək olar ki, mövcud problemi, rus məktəblərinin tamamilə bağlanması və yaxud onların sayının artırılması ilə həll etmək mümkün deyildir.

Bu problemi həll etmək üçün ölkəmizdəki rus məktəblərinin sayını, Azərbaycan vətəndaşları olan rus mənşəli əhali və rus təhsilli azərbaycanlı ailələrin ümumi sayına uyğun olaraq müəyyən etmək lazımdır. Həmçinin, təhsilimizin inkişafında ciddi keyfiyyət dəyişikliyinə səbəb olmayan və Azərbaycan təhsilli ailələrin övladları hesabına fəaliyyət göstərən əlavə rus məktəblərinə isə qadağa qoyulmalı və yaxud növbəti illərdən bu məktəblərin sayı nəzərəçarpacaq dərəcədə azaldılmalıdır.

Mübariz AĞALARLI
AMEA Tarix İnstitutunun aparıcı elmi işçisi, dosent
Navalniyı zəhərlədiər,  ya zəhərləndi

Alkesey Navalniyla eyni təyyarədə uçan tomsklu Djey Pavel Lebedev bloggerin zəhərlənməsi ilə bağlı foto və video paylaşıb. O bu kadrları öz instagram səhifəsinə yerləşdirib.
Lebedev Navalniyin Tomsk aeroportunda kafe içəndən sonra təyyarəyə getdiyini videoya çəkib. “Tomskdan Moskvaya Aleksey Navalniyla eyni təyyarədə uçurduq. Uçuş başlananda o tualetə getdi və geri dönmədi. Özünü pis hiss edirdi. Onu güclə özünə gətiməyə çalışdılar”-deyə yazıb. Lebedev.

Videogörüntüdə Navalniy ağrıdan qışqırır və həkim ona yaxınlaşır.

Navalnıy Tomskdan Moskvaya uçarkən özünü pis hiss edib. Təyyarə təcili Omsk aeroportunda enməli olub. Navalniyin mətbuat katibi Kira Yarmışın rəyinə görə bloggeri zəhərləmiş ola bilərlər. O ehtimal edib ki, içdiyi çaya toksin qatılıb. Bununla yanaşı jurnalist Yuliya Vityazovanın fikrincə, Navalniyin zəhərlənməsi yalniz onun kuratoruna faydalı ola bilər.

“Hazırkı zaman üçün bu boş güllə ola bilərdi”-deyəo, yazıb. Vityazovanın sözlərinə görə bloggerin xəstəxanaya yerləşdirilməsi özünə diqqət çəkmək üçündür və həmçinin sağlamlığında real problem də ola bilər.

Xəbərlərdə o da bildirilir ki, Omsk xəstəxanasına yerləşdirilən Navalniyin huşu özündə deyil. Onun ağ ciyərlərini süni ventilyasiya aparatına qoşulub.

Yenises.ru
"BİZƏ KRAL LAZIM DEYİL" -DEYƏN LOTU QULİ  QƏTLƏ YETİRİLDİ

Türkiyə mediyasının verdiyi məlumata görə Lotu Quli ləqəbli Nadir Əslifov avqustun 20-si gecəyarısı Antaliydakı restoranların birində birlikdə yemək yediyi adam tərəfindən güllələnib.

Türkiyə hüquq mühafizə orqanları əməkdaşlarını versiyasına görə Xan Əhmədlinskiy ləqəbli onu kriminal avtoritet Elmar Vəliyevin qətlə yetirdiyi bildirilir.

“Avqustun 20-də gecə yarısı Nadir Səlifov- Lotu Quli tapançadan açılan 4 güllə ilə vurulub. Onu təcili yardımla xəstəxanaya çatdırsalar da, reanimasiyda başından aldığı yara ğldürücü olduğundan həyatını xilas etmək mümkün olmayıb.

Türkiyə KİV-də yer alan xəbərlərə görə qətli törədən şəxs hadisə yerindən qaçmağa müvəffəq olsa da, türk polisləri tərəfindən Antaliya –Dənizli şossesində saxlanılıb.

Qeyd edək ki, bu N.Salifova qarşı dəfələrlə sui-qəsd hazırlanıb. Elə bu ilin fevralında İstanbul polisi Quram Çixladzenin rəhbərliyi ilə onu öldürmək istəyən 17 nəfərlik qrupu həbs etmişdi.

Rusiya KİV-nin məlumatında isə Azərbaycanda 22 il həbsdən sonra Nadir Səlifovun 2017-ci ilin payızında azadlığa buraxıldığı yazılır. Elə oradan birbaşa Türkiyəyə gəlib. Hələ həbsdə yatdığı zaman Rusiyanın bütün tərəvəz bazarının rəhbərliyini ələ keçirib və milyard dollar qazanıb. Ən birinci ona haqq verən ticarətçilər isə Sverdlovsk vilayəti olub, sonra o, Sibir və Rusiyanın cənubunu nəzarətə götürüb.

Quli postsovet məkanında 1 nömrəli “qanuni oğru” yerinə namizəd idi və 2018-ci ilin avqustunda Lujnikidə keçirilən seçkilərdə 54 yaşlı Şişkan ləqəbli Oleq Şişkanovun (o həm də Oleq Ramenskiydi) 1 nömrəli qanuni oğru olmasını qəbul etməmişdi. O zaman “bütün şeflərin şefi” seçilən Şişkan haqqında “Bizə kral lazım deyil”-deyə bəyan etmişdi.

Yenises.ru

“Sevilya” futbolçuları “Avropa Liqa”sı seriyasında “Manşester Yunayted” konamdasını 2:1 hesabı ilə məğlub edərək finala çıxıb. Oyun dünən- avqustun 17-də Almaniyanın Köln şəhərində keçirilib. Oyun ispan komnadasının qələbəsi ilə başa çatıb.

Avropa Liqasının final mərhələsinə keçmək üçün keçirilən qarşıdurmada “Mançester Yunayted” komnadasının oyunçusu Brunu Fernandeşin 11 mertlik cərimə zərbsindən vurduğu bir topa “Sevilya” oyunçuları Suso və Lyuka de Yonqa iki sərrast qolla cavab veriblər.

Beləliklə “Sevilya” finala vəsiqə qazanıb.

Yenises.ru


Mişustin jurnalistlərini koronavirusa yoluxdurub?
Rusiya höküməti jurnalistlərinin bir neçəsinin koronavirusa yoluxmasından şübhələnirlər. Bu haqda “İzvestiya” qəzetinə hökümətin mətbuat xidmətindən xəbər veriblər.
Ölkəni 26 illik vəhşətdə saxlayan Lukaşenko istefa verməlidir!
Belorusiyada prezident seçkiləri zamanı saxlanılanlar dərhal buraxılsın! Lukaşenko istefa versin! Bu tələbi Belorusiya prezidentliyinə namizəd Tixonovskayanın xələfi Mariya Kolesnikova səsləndirib. O, etiraz aksiyasından sonra saxlanılanların sayı haqqında da məlumat verib. Bu haqda TASS agentliyinin müxbirinə danışıb.

Kolesnikovanın bildirdiyinə görə 4 mindən çox vətəndaş hələ də nəzarətxanada saxlanılır. O, prezident seçkilərinə qədər tutulanlar da daxil olmaqla, siyasi məhbusların dərhal azad olunmasını tələb edib.

Bir müddət əvvəl Kolesnikova hazırkı prezident Lukaşenkonun istefa verməsi tələbi ilə çıxış etmişdi. “26 illik vəhşətə son verilməlidir, o, ölkəni təcavüzdə boğub. Bu belə davam etməməlidir”-deyə bildirib.

Avqustun 13-də axşam Minskdə müvvəqqəti tədricxanada saxlanılanları azad etməyə başlamışdılar. Buraxılanlar güc strukturu nümayəndələrinin onları döyməsi nəticəsində bədənlərində olan çoxsaylı zədələri göstəriblər.

Xatırladaq ki, Belorusiyada artıq bir həftədən artıqdır ki, kütləvi etiraz aksiyaları keçirilir. Və OMON-la qarşıdurma davam edir. Onlar prezident seçkiləri zamanı Aleksandr Lukaşenko tərəfindən çağırılıb. Seçkilərdə Lukaşenko 80 faiz səs topalyıb.

Yenises.ru

Abbas Abbasovdan açıqlama - Eksklüziv
"Abbas Ababsovun həbs olunması xəbəri"nin yayılması ilə bağlı Abbas Abbasov danışdı.

Saytımza yaxınlarından aldığımız məlumatla kifayətlənməyib bir də bu xəbərə münasibəti Abbas Abbasovun özündən öyrənmək istədik.

Abbas müəllim bizimlə telefon əlaqəsində haqqında çıxan bu növbəti şaiyənin ona qarşı təxribat olduğunu dilə gətirdi.

“Mən artıq uzun illərdir nə aktiv, nə də passiv şəkildə siyasətlə məşğul olmuram. 72 yaşında 9 nəvənin babasıyam. Və bu çıxan xoşəgəlməz xəbərlər təbii ki, məni, ailəmi narahat edir. Heç bir əsası olmayan bu tipli xəbərlər suyu bulandırmaqdır”-deyə Abbas Ababsov bildirdi.

Abbas Abbasov onu da qeyd etdi ki, heç bir şeyə qarışmır, ailəsi, nəvələri ilə tədaüdçü həyatını yaşayır. “Adımı belə yalan –böhtan xəbərlərlə hallandıranlar da kimə və nəyə xidmət edir, onu bilmirəm”-bunları da xüsusilə vurğuladı.

Tünzalə Vəliqızı,
Moskva
15.08.2020



Abbas Abbasovun həbs olması xəbəri...  Eksklüziv
Gerçəkdir, yoxsa ehtimal... Eldar Həsənovun tutulması xəbərindən sonra gündəmə bir də Abbas Abbasovun həbsi xəbəri düşdü.

Bəzi Azərbaycan mediya qurumlarına istinadən xəbər ağızdan-ağıza gəzərək hər kəsin diqqətini çəkdi.

Moskvada yaşadığımı nəzərə alaraq dünyanın bir çox ölkələrindən mənə zəng edərək bu xəbərin doğru və ya yanlış olması barədə bir məlumatın olub-olmadığını soruşdular.

Abbas Abbasovun yaxınlarının verdiyi açıqlamaya görə onun həbs olması xəbəri təxribat xarakteri daşıyır.

“Abbas Abbasov həbs olunmayıb. Bu tipli xəbərlər vaxtaşırı mətbuatda ( "bilərərkdən və ya bilməyərəkdənmi" onu da yayanlar bilir) yayılır və növbəti feykdir”.

Saytımıza açıqlamasında Abbas Abbasovun yaxını belə söylədi.

Xatırladaq ki, bəzi saytlarda yer alan xəbər sonradan qaldırılıb.

YENİSES.RU

İsraildə  "Azərbaycana dəstək"  aksiyası keçirilib
"Qarabag Azərbaycanındır", "Şəhidlər ölməz, Vətən bölünməz", "Ermənistan təcavuzunə son" şüarları ilə İsraildə "Azərbaycan Evi " aksiya keçirib. Bu haqda tanınmış siyasi analitik Arye Qut Facebook səhifəsində məlumat verib.

Ermənistan təcavüzü pislənən aksiyada - Xocalı soyqırımını törədənlərin bu vəhşiliyinin cavabsız qalmasının nəticəsidir ki, onlar hələ də işğalçı siyasətlərini davam etdirməkdən çəkinmirlər. Dünya da bu haqsızlığa qarşı susur. Bizsə susmayacağıq. Hər kəsin duyması üçün haq səsimizi ucaldacağıq."-mesajı verilib.


Arye Qut yazıb ki, İsraildə yaşayan Azərbaycan əsilli soydaşlarımız Ermənistanın işğalıçı siyasətinə son qoyulması, onların cəzalandırılması tələbi ilə çıxış ediiblər. İsraildəki "Azərbaycan Evinin" təşkil etdiyi etiraz aksiyasında 500-600 nəfərə qədər adamın iştirak etdiyi bildirilir.


Arye Qutun paylaşımından sətirlər:

" Azərbaycan və İsrail dövlət bayraqlarının, Tovuz döyüşlərində həlak olan şəhidlərimizin şəkillərinin və müxtəlif şüarların nümayiş etdirildiyi mitinqdə çıxış edənlər Ermənistanın işğalçı və təcavüzkar siyasətini kəskin şəkildə pisləyiblər.

Çıxış edənlər Qarabağın Azərbaycan torpağı olduğunu bir daha bəyan edərək, Israil hökumətindən və dünya birliyindən Xocalı kimi dəhşətli soyqırımı törədən Ermənistanın ciddi şəkildə cəzalandırılması, Azərbaycan torpaqlarının işğaldan azad edilməsi, ölkəmizin ərazi bütövlüyünün bərpa olunması üçün qətiyyətli addımlar atılmasını tələb ediblər."

Arye Qur iştirak etdiyi təbdirdən şəkillər də paylaşıb.

YENİSES.RU

İsraildə  "Azərbaycana dəstək"  aksiyası keçirilib
İsraildə  "Azərbaycana dəstək"  aksiyası keçirilib
İsraildə  "Azərbaycana dəstək"  aksiyası keçirilib
İsraildə  "Azərbaycana dəstək"  aksiyası keçirilib
İsraildə  "Azərbaycana dəstək"  aksiyası keçirilib
İsraildə  "Azərbaycana dəstək"  aksiyası keçirilib
İsraildə  "Azərbaycana dəstək"  aksiyası keçirilib


Kasıb balalarının əsgər çiynində dayanır bu dövlət !!!

YENİSES.RU
Tarix : 10-11-2013, 00:11
Чингиз Абдуллаев: Заметки на полях открытого письма Зория Балаяна Владимиру Путину
Достаточно показательное письмо начинается цитатой Ключевского о незнании уроков истории. Только поэтому хочется в качестве эпиграфа привести другую цитату Жюля Леметра, который, говоря о созидании истории, отмечал, что "Все люди участвуют в этом процессе, стало быть, каждый из нас, хотя бы в самой ничтожной мере обязан содействовать ее красоте и не давать ей быть слишком безобразной".

Теперь о сути письма, которое называется "Проблема Карабаха - это проблема России". Очень спорный заголовок, который многие могли бы опровергнуть, учитывая, что все международное сообщество вот уже четверть века пытается решить эту проблему с учетом мнения, прежде всего, Азербайджана и Армении. Однако, как это не покажется парадоксальным и невероятным, я хочу СОГЛАСИТЬСЯ с выводом Балаяна, который пишет о том, что это проблема прежде всего России. Все дело в том, что само противостояние в Нагорном Карабахе вступило в активную фазу противодействия в восемьдесят восьмом году, когда именно с этого момента начались проблемы распада некогда единой страны.


Сейчас уже благополучно забыли, что еще тогда, в восемьдесят восьмом году, Президиум Верховного Совета СССР рассмотрел этот вопрос и пришел к однозначному выводу о невозможности изменения границ. Сейчас это Постановление благополучно забыто и помнят только о решении, якобы навязанным Сталиным о передаче Нагорного Карабаха в состав Азербайджана 5 июля 1921 года.

Но проблема Нагорного Карабаха была в том, что именно с него начался распад большой страны и, как прямое следствие, распад самой России. Если можно самоопределяться автономной области в составе союзной республике, то почему нельзя самоопределяться другим союзным и автономным республикам, различным национальным образованиям.

Начались проблемы Абхазии, Осетии, Приднестровья. Даже Ингушетия и Чечня умудрились отделиться друг от друга, хотя это два абсолютно родственных народа. Тогда же начались сепаратистские движения в Татарстане, Башкортостане, Крыму. Начались кровавые столкновения в Средней Азии. И самое страшное, что Россия до сих пор пожинает плоды той самой политики Бориса Ельцина, которая нанесла такой ущерб русскому народу и его государственности. Лозунг Ельцина "Берите суверенитета сколько сможете" привел к двум чеченским войнам, которые не закончились до сих пор. Последний теракт в Волгограде - это тоже следствие того самого кровавого распада, который начался с Нагорного Карабаха. И поэтому Балаян прав. Эта проблема стала самой страшной и самой кровавой проблемой России, которая не решена уже двадцать с лишним лет.

Именно после попытки самоопределения Нагорного Карабаха начался подобный процесс в других союзных республиках, начался трагический распад Югославии, который привел к ожесточенной гражданской войне, началось самоопределение национальных субъектов России, которые попытались объявить о своем собственном суверенитете. И попытка силой решить этот вопрос в Чечне вызвал новую Кавказскую войну, которая не закончена до сих пор.

Нагорный Карабах стал своеобразным сигналом всему остальному миру. Если можно одним, почему нельзя другим?
"Норд-Ост" и Беслан, Буденовск и Кизляр – прямые следствия этого массового противостояния. Нагорный Карабах стал своеобразным сигналом всему остальному миру. Если можно одним, почему нельзя другим? Помните, как у Оруэлла, когда все равны, но некоторые равны больше чем все остальные? И вот уже Шотландия и Каталония, Северная Италия и Корсика также требует своего самоопределения. Абхазия, Южная Осетия, Косово уже объявили о своей независимости.

Далее везде. А ведь все началось именно с противостояния в Нагорном Карабахе. И, может, Собчак был прав, когда говорил, что проблема Нагорного Карабаха это проблема прежде всего России, в которой все остальные национальные образования потребуют своего самоопределения и выхода из состава страны.

Теперь о самих Договорах, о которых пишет Балаян. Он врач по специальности, а моя специализация международное право, и поэтому мне было интересно не только читать его опусы, но и внимательно их анализировать. Гюлистанский Договор был подписан сразу после вторжения Наполеона в Россиию, когда англичане решили, что можно и нужно оказать всяческую поддержку России в ее борьбе со своим заклятым врагом. Именно тогда, английский посол в Персии, сэр Гор Оусли получил конкретные указания по срочному заключению этого Договора между Россией и Персией, которая проиграла очередную войну.

Очень интересно, что до сих пор никто не сказал о том, что сам Договор был обнародован только через пять лет, в 1818 году (!). По этому поводу В.Бартольд пишет, "что само понятие Азербайджан было принято именно потому, что предполагалось, что персидский Азербайджан (Южный Азербайджан) и эта территория (Северный Азербайджан) составят одно целое, так как по составу населения они имели очень большое сходство".

При этом в самом Договоре четко было прописано, что к России отходят Дагестан, Картли, Кахети, Мегрелия, Имерети, Гурия, Абхазия и следующие ханства - Бакинское, Карабахское, Гяджинское, Шемахинское, Шекинское, Дербентское, Кубинское и часть Талышского ханства. При этом в самом тексте Договора нет ни одного слова об армянских землях, или части Армении, якобы передаваемой России, на чем сегодня настаивает Балаян, который "с ручкой в руках изучал этот договор".

А вот уже в Туркменчайском договоре появляется особый пункт об армянском населении, когда Персия обязуется НЕ ПРЕПЯТСТВОВАТЬ переселению армянского населения в русские пределы. При этом за Россией закрепляется не только все названные ханства, но добавляются еще и Эриванское и Нахичеванские ханства.

Одним из основных пунктов было и признание исключительного права России иметь в Каспийском море свой военный флот. Эти договора были подтверждены вплоть до распада Советского Союза, когда вокруг Каспийского моря образовалось сразу пять независимых государств, каждое из которых получило право на свой флот и свои морские границы в соответствии с международно правовым статусом независимых государств. Напрасно Балаяна так тревожит именно этот факт, ведь после распада СССР на его территории появилось сразу пятнадцать независимых государств и никто не оспаривает право Эстонии или Латвии иметь в Балтийском море свои военно-морские эскадры.

Теперь о "цинично отданным Карабахе", о котором пишет Зорий Балаян. Это решение было принято пятого июля двадцать первого года. Отметим, что в своем письме Балаян все время подчеркивает, что это сделал Сталин. Демонизировать сегодня Сталина стало особенно модным, но давайте разбираться более подробно. И с учетом того обстоятельства, что грузин Сталин много раз бывал в Баку и хорошо представлял себе важность подобной проблемы.

Но все, что пишут об этом вопросе заведомая неправда. Сохранились документы и протоколы. Третьего и четвертого июля действительно хотели передать Нагорный Карабах в состав Армении, но пятого июля на заседании Кавбюро выступают ОРДЖОНИКИДЗЕ и НАЗАРЕТЯН, которые возбудили вопрос о пересмотре прежнего решения. Грузин и армянин! И в постановлении отмечается "необходимость национального мира между мусульманами и армянами", а также "экономические связи Верхнего и нижнего Карабаха и его постоянной связи с Азербайджаном".

На заседании присутствовали кроме Сталина как представителя ЦК РКП(б) еще и Киров,Фигатнер, Орахелашвили, Орджоникидзе, Махарадзе, Мясников, Назаретян, Нариманов и приглашенный нарком иностранных дел Азербайджана Гусейнов. Самое поразительное, что подобное решение по Нагорному Карабаху горячо поддерживал и Анастас Микоян, которого сложно заподозрить в тенденциозности.

Интересно, что с двадцать второго по тридцать шестой год и Азербайджан, и Армения входили в состав Закавказской Социалистической Федеративной Советской Республики. И при этом ни разу армянской стороной не поднимался вопрос о передаче Нагорного Карабаха в состав Армении. А ведь это было формально единое государственное образование. И в двадцатые годы допускалась возможная полемика по всем вопросам, которая прекратилась к тридцать седьмому году. И еще отмечу, что руководителями Закавказской федерации были по очереди Орджоникидзе (22-26), Орахелашвили (26-29), Криницкий (29-30), Ломинадзе (30), Картвелишвили (30-31), снова Орахелашвили (31-32) и наконец Берия (32-37). При этом число азербайджанского и мусульманского населения во всех трех республиках было гораздо больше, чем грузин и армян, но ни разу ни один мусульманин так и не стал руководителем федерации, тогда как все первые секретари считали национальное деление правильным и не подвергали его сомнению, в том числе и армянские руководители.

Вызывают изумление и слова о якобы несуществующей реальности под названием "Азербайджан", хотя подобные названия упоминались еще Бартольдом, а первая демократическая республика на Востоке была создана в восемнадцатом году отнюдь не большевиками. И еще тогда границы Азербайджана определялись с учетом включения в него Нагорно-Карабахской области и Зангезура. Но как быть с мусульманскими государствами, которые почти тысячу лет возникали на этой территории. Или это тоже выдумки пантюркистских исследователей? А великие поэты и музыканты, архитекторы и художники - всего лишь досужие вымыслы неизвестных авторов? И государство Ширваншахов, Сефевидов, Атабеков всего лишь плод выдумки азербайджанских историков?

Интересно, что американские исследователи этого периода отмечают, что в пятнадцатом веке только Ширван и небольшое Шекинское ханство сохраняли свою относительную независимость. На остальных землях Закавказья "безраздельно хозяйничали тюркские орды". Мне не очень нравятся слово "орды" применительно к государствам "Кара-Коюнлу" и "Аг-коюнлу", но таковые были исторические реалии. Нужно отметить и правителей Персии - Надира-Кули хана Афшара в восемнадцатом веке и Ага-Мухаммед хана Каджара в девятнадцатом, которые тоже были выходцами из азербайджанских тюрков, что не оспаривается сегодня даже сторонниками Балаяна.

Американский историк Ричард Хоросанян отмечает, что название Азербайджан является арабизированной формой персидского слова и связано с созданием в триста двадцатом году до нашей эры независимого государства Атропатена, которое трансформировалось сначала с Мид-ин-Атрупаткан или Мидия Атропатова, а затем в Адарбаган и позже в Азербайджан. Интересно, что Аткин пишет о том, что название Азербайджан применялось ко всем мусульманским ханствам Восточного Кавказа. Если вспомнить Гюлистанский и Туркменчайский договора, то именно грузинские земли и мусульманские ханства вошли в состав России и там не упоминаются армянские княжества (меликства), о которых пишет Балаян.

Впечатляет и то, как автор пишет об Азербайджане в отношении его соседей. "Более всего сегодня Иран тревожит азербайджанский флаг" в Каспийском море. Или тезис о вечном враге России в лице Азербайджана. Роль попа Гапона всегда вызывала отвращение. Но особенно показательна любовь Балаяна к мусульманской Сирии, "которую разоряет пантюркистска Турция". И не нужно сваливать все на Ленина, который требовал вывода российских войск из исторической Армении с тем, чтобы сами армяне решали свою судьбу еще за несколько дней до взятия Зимнего. И не его вина была в том, что разоренная и почти наполовину захваченная Турция сумела мобилизовать свои силы и победить в войне с Арменией, захватив ряд территорий, включая Карс, Ардаган, Сарыкамыш, которые действительно по Туркменчайскому договору отошли к России и были в ее составе.

Здесь скорее нужно говорить об исторической вине дашнакской партии, поставившей армянский народ на грань национальной катастрофы и о действительных заслугах партии большевиков, фактически спасших и восстановивших армянскую государственность в двадцатые годы.

И насчет высказываний посла Турции в России генерала Али Джебсоя тоже не совсем правда. Переговоры между кемалистской Турцией и советским правительством шли уже в условиях, когда нужно было СПАСАТЬ Армению от окончательного поражения в войне против Турции, и большевики на самом деле спасали остатки этой территории, согласившись на Московский договор. Джебсой писал, что "реалии сегодняшнего положения настолько очевидны, что обе стороны не могут не принимать их во внимание".

Именно тогда было принято решение о создании Нахичеванской республики, существование которой гарантировали Россия и Турция. А территория Азербайджана была определена и с учетом включения в него Нагорного Карабаха.

Балаян пишет об историческом праве на эту территорию. Не будем вспоминать Атрпатену или Мидию. Давайте приведем данные налогового реестра Карабахской провинции, составленного на 1823 год по распоряжению генерала Ермолова действительным статским советником Могилевским. Ведь Балаян оперирует именно периодом двух известных договоров, заключенных Россией с Персией в начале девятнадцатого века. Согласно этому российскому документу на тот период в реестре указан один город - Шуша и шестисот сел, из которых четыреста пятьдесят (!) азербайджанские и сто пятьдесят армянские. Всего проживают девяносто тысяч жителей. Азербайджанские татары, как их тогда называли, имеют пятнадцать тысяч семьсот двадцать девять семей, армянские - четыре тысячи триста шестьдесят шесть семей, при этом в самом городе Шуша проживало на тот момент тысяча сто одиннадцать азербайджанских семей и четыреста двадцать одна армянская семья.

Американский исследователь армянского происхождения Джордж Бурнутян утверждал, что по официальным данным, опубликованным в Петербурге в 1836 году, в Нагорном Карабахе проживало девятнадцать тысяч армян и тридцать пять тысяч тюрков. Интересно, что многие исследователи, в том числе и армянские, особо отмечают необходимость учитывать разницу между зимними и летними переписями населения, когда кочевое и полукочевое азербайджанское население поднималось на высокогорные пастбища.

Российский исследователь Ямсков указывал, что уже к 1845 году население Нагорного Карабаха состояло из тридцати тысяч армян и шестидесяти двух тысяч мусульман, восемьдесят процентов из которых были кочевниками.

Особо отметим мнение посла России в Персии Грибоедова, который писал о позиции армянского архиепископа Нерсеса, утверждавшего, что за реку Аракс из Персии после Туркменчайского договора было переселено более восьми тысяч армянских семей. Или мнение архиепископа не является определяющим для господина Балаяна?

В "Очерках этнографии Кавказского края", изданных в Тифлисе в 1888 году, указывалось, что "не все кавказские армяне принадлежат к коренным жителям края. Со времен водворения русской власти на Кавказском перешейке, под защиту ее несколько раз переселялись армяне персидские и турецкие", отмечалось в этой книге.

В своем рапорте графу Паскевичу посол Грибоедов писал: "Все было сделано бессмысленно, нерадиво и непростительно. Армяне большей частью поселены на землях помещичьих мусульманских... переселенцы находятся сами в тесноте и теснят мусульман, которые все ропщут и основательно".

Эти события начались сразу после заключения Туркменчайского договора, о чем можно прочитать в изданных записках Грибоедова, трагически погибшего в результате спровоцированного народного восстания. Сейчас уже хорошо известно, что причиной нападения на посольство были провокационные действия армянских евнухов.

Если вы обратили внимание, я не привел ни одного высказывания азербайджанских историков или политиков. Только армянские, американские и российские исследования. Но, по-моему, этого достаточно, чтобы не спекулировать на тему Нагорного Карабаха. Однако мне кажется, что все эти обращения в прошлое выглядят все равно не очень продуктивно.

В Косово были не только исторические храмы сербов, но область считалась и колыбелью сербской культуры. А сегодня это независимое государство с преобладающим албанским населением. Или Кордовский эмират, считавшийся одним из самых влиятельных государств цивилизованного мира, когда все остальные центры Европы, за исключением Константинополя, все еще находились во мраке Средневековья. От арабского влияния там остались роскошные мечети и здания, но ни самих арабов, ни их цивилизации там уже нет. Реконкиста разрушила не только само государство, но и вытеснила арабов обратно в Африку. Времена меняются, народы мигрируют, реальность становится иной. Достаточно взять любое государство, чтобы проследить, как менялось его население, развивалась культура, изменялся этнический состав, смешивались коренные жители с пришельцами. Сегодня заниматься подобными исследованиями очень интересно, но использовать их для подтверждения своих претензий на соседние земли, просто бесперспективно.

Поразительно, что за четверть века Нагорный Карабах не признал никто. Ни одна страна в мире, в том числе и сама Армения. Двадцать пять лет граждане Нагорного Карабаха вынуждены получать паспорта других стран, чтобы иметь возможность хоть куда-то выехать на лечение, отдых или в командировку. Двадцать пять лет беспрерывного противостояния. И как только возникают хотя бы возможные контуры мирного урегулирования, сразу появляется очередная подлая статья, разрушающая эти хрупкие мосты.

Господин Балаян! Литература призвана созидать, а не разрушать. Мы должны быть проводниками идеи высокой нравственности, за которую вы так переживаете. Вспомните о христианской вере, о которой вы с таким пафосом пишете. Я даже не прошу возлюбить врагов своих, но для начала возлюбите свой собственный народ.

Я понимаю, почему вы так ненавидите своих соседей-турков и азербайджанцев. Но не понимаю почему вы так не любите свой собственной народ. Достоевский считал, что все грехи человечества может искупить одна книга Сервантеса "Дон-Кихот". Вы, своими эпистолярными и журналистскими опусами делаете все, чтобы доказать другую истину. Одна подлая статья может в очередной раз натравить народы друг на друга.

Доколе? Сколько можно? Двадцать пять лет крови, вражды, противостояния. Может, наконец остановимся? Может, хватит? Как вы видите будущее своего народа? Своего родного Карабаха? В вечной войне со своим соседями? В ненависти ко всем, кто вас окружает? И сколько это будет продолжаться?

Именно благодаря таким, как Вы, "мастерам пера" два народа поднялись друг на друга в ожесточенном противостоянии. Нужно отдать вам должное. В своей ненависти к азербайджанцам и туркам вы не имеете себе равных. Но армянский народ должен сделать выбор. Он не имеет право на вечное противостояние в двадцать первом веке. Сейчас другие времена и другие нравы.

Я презираю националистов всех мастей, и своих, и чужих. Когда убивают ребенка любой национальности - это варварство, не имеющее никакого оправдания. После ваших выступлений были убиты тысячи детей, женщин, стариков с обоих сторон. Я не хочу спрашивать вас - вам не стыдно? Понимаю, что вы просто убеждены в своей правоте. Но я верю, что в наших странах, на Кавказе, рано или поздно появится свой Симон Визенталь, который начнет искать убийц всех национальностей за совершенные ими преступления. И тогда ни вы, ни другие подстрекатели и организаторы массовых убийств - не уйдут от ответственности.

Ну, и наконец насчет вашего письма. Есть в нем нечто унизительное и постыдное для армянского народа. Словно дерутся двое мальчишек, а один из них зовет чужого дядю на помощь. А ведь ваш Президент громогласно заявил, что Карабах уже захватил пятую часть территории соседней республики и если начнутся военные действия, может захватить и четвертую часть. С одной стороны, такое бахвальство Сержа Азатовича, а с другой, Ваше письмо. Может, лучше не ругаться с соседскими мальчишками, чтобы не звать чужого дядю? Может, лучше просто дружить со своими соседями? Или вам больше нравится это состояние вечной озлобленности и вражды?

И еще один момент. В вашей биографии и биографии Президента Армении отмечено, что оба родились в Азербайджанской Республике. Представляю, как это вас всех раздражает. Но таковы исторические реалии. Которые не зависят ни от вашей ненависти, ни от вашего пристрастного отношения к соседям.

Чингиз Абдуллаев, Народный писатель Азербайджана. Президент ПЕН-клуба Азербайджана




Baxış: 3507 | Bölmə: Siyasət, slayd4
Fikirler
Xəbər lenti
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ən çox oxunanlar
Yazarlar
Sorğu
suali daxil et

cavab 1
cavab 2
cavab 3
cavab4

Müəllif hüquqları qorunur.
Yenises.ru-nun məlumatlarından istifadə etdikdə istinad mütləqdir.
Copyright 2012 yenises.ru. Powered by Dara ( DaDaSHoV)
Рейтинг@Mail.ru