Cəfər Sadıq

Əslində münasibət çoxdur. Bu məktubu nə ad günü, nə yubiley, nə təltif MÜNASİBƏTİ ilə yazıram. Sadəcə 60 illik yolçuluğumuzda əsgərlik

Azərbaycan! El bilir ki,..          Bəs biz bilirikmi? Bilirikmi niyə sən mənimsən? Niyə yurd dedik, yuva dedik, məskən dedik? «Ana»,

Mərd düşmən belə rəqibini çarəsiz vəziyyətdə görəndə döyüşə girmir. Təbii fəlakət olanda müharibələr də müvəqqəti dayandırılır. Əlbəttə, rəqib mərd olarsa.

          Bu il Novruz, təəssüflər olsun ki, Şikarsız kəndimizə gəlir. Adətən biz Şakir adına öyrəşmişik. Ona isə valideynləri Şikar adı

     Fevralın (şubatın) altısında Türkiyənin on əyalətini (ilini) vuran zəlzələyə (depreme) dünya TƏK ÜRƏK zəlzələsi ilə qarşılıq verdi. Dünya son

Demək olar hamımız bu yolu keçmişik. Ən azından keçmiş sovet məkanında orta məktəb bitirənlərin böyük əksəriyyəti öz ürək döyüntülərini, yetkin

Başını dik tut, Türkiyəm! Bu imtahan başqalarına bənzəmədi. Əsil Tanrı sınağı, əsil doğa zərbəsi, əsil insanlıq imtahanı. Qardaşı, dostu, şeytanı,

Bu yazı 15 il bundan əvvəl “Yeni Ses” qəzetində dərc edilib. Amma keçmişin xatirəsi keyfiyyətli şərab kimidir. Zaman ötdükcə təravəti

Bəxtiyar Vahabzadə, Oljas Süleymenov…           Yaradanın Yer üzünə mərdlik, mətanət, əyilməzlik heykəli kimi göndərdiyi bu insanları şeir və sənətdən başqa

Xatirələrin tozu gözlərin nəmi ilə silinir           Otuz beş ildən də çox zaman keçib. 1987-ci ilin payızı idi. Oktyabr ayında

Bu günlərdə doğma Azərbaycanın qədim güşəsi Gəncədən əvəzolunmaz bir sovqat aldım. Uzun müddət gözlədiyim bu sovqatı əslində otuz ildən əvvəl

Hər dəqiqəmizin son ola biləcəyi bu dünyada bu nə həşirdi tələsdin? O gözəlliyi götürüb hara getdin bu qaçaqaçda? Sən deyildinmi

Bitən ilə rekviyem Axır ki, yolun sonuna gəldin, ey bir üzü ağ, min üzü qara 20! Boynuma alıram, sən gələndə

Bu vəziyyətdə Yaradanı qəzəbləndirməmək üçün “əstəğfurillah” demək lazımdı , məncə. Çox sərsəm xahişdi eləmi? İnan ki, mənə qalsa, ölmək istəmirəm.